|
Zamek Grodno wybudowany jest na szczycie wzgórza Choina (ok. 450 m n.p.m.) w północnej części Gór Sowich i wznosi się nad doliną Bystrzycy Świdnickiej. Zbudowany z kamienia, początkowo był największym zamkiem Śląska. Składał się z zamku górnego, do którego później została dobudowana część dolna. Od niepamiętnych czasów na zamku Grodno pojawia się Biała Dama. Nikt nie wie dokładnie, co to za tajemnicza zjawa. Jedni mówią, że to duch uśmierconej przed wiekami niewiasty z Zagórza, którą zły burgrabia wtrącił do więziennego lochu. Inni powiadają, że to duch dawnej pani zamku. W jednym z lochów zamku można zobaczyc szkielet, który ma być pozostałościami pięknej kasztelanki Małgorzaty. Jej ojciec, kasztelan pragnął dobrze wydać urodziwą córkę, ta jednak kochała biednego giermka. Muzeum Regionalne PTTK utworzono w 1965 r. Zbiór muzealny tworzą eksponaty własne zastane na zamku po II wojnie światowej, a także wypożyczone z Muzeum Okręgowego w Wałbrzychu. Obecnie obiektem zarządza Centrum Kultury i Turystyki w Walimiu. |
|
|
Zamek założony przez Andrzeja i Rafała Leszczyńskich jest jednym z najpiękniejszych zabytków polskiego renesansu. Zbudowany na planie prostokąta z zachwycającym, arkadowym dziedzińcem, otoczonym krużgankami, wspaniałą Galerią Tylmanowską i basztą Falconiego z unikatowymi sztukateriami włoskiego mistrza w oprawie 14 - hektarowego, pięknego parku. Zamek dwukrotnie niszczyły pożary, został też zdewastowany w czasie II wojny światowej i w pierwszych latach powojennych, ale, choć z jego wyposażenia nic nie pozostało, sama budowla przetrwała. W 1953 r. rozpoczęła się odbudowa zamku baranowskiego, którą zakończono w 1968 r., przywracając zabytkowi dawną świetność. Stylowo umeblowane komnaty ozdobione obrazami szkoły włoskiej i portretami magnackimi, tworzą muzeum wnętrz. |
|
|
Muzeum powstało w 1975 roku. Mieści się w trzech zabytkowych obiektach: baszcie strażniczo-więziennej, zamku, bramie zamkowej. Zamek to renesansowy kompleks, zagospodarowana jest jedynie jego część widoczna z ulicy, zwana Zamkiem Dolnym. Na piętrze lewej pierzei budynku mieści się założona w 1977 roku Sala Beethovena, która upamiętnia pobyt kompozytora goszczącego tu jesienią 1806 roku. Sala ta jest w istocie dawną dworską biblioteką z doskonale zachowanym historycznym sklepieniem. W sali eksponowane są kopie portretów Beethovena, publikacje popularyzujące jego życie, dorobek, a także bogaty materiał ikonograficzny pochodzący z bońskiego domu narodzin kompozytora. W jednej z komnat, nazywanej żółtym salonikiem, wyeksponowano bogatą kolekcję akwarel Alojzego Wierzgonia, które przedstawiają osobliwości architektoniczne Głogówka. Na górnej kondygnacji Zamku Dolnego mieści się także Sala Oppersdorffów, założona w 2003r, poświęcona historii rodu, będącego właścicielami obiektu przez ok. 400 lat. Zdeponowano w niej nieliczne pamiątki po właścicielach i szereg fotografii ilustrujących dawne wnętrza zamku. |
|
|
Zwiedzanie rozpoczyna się na zewnątrz, od muru od strony tzw. "domu konwentu". Oryginalny zamkowy mur z dobrze zachowanym elementem zdobniczym w postaci ciemnej cegły oraz zarysów cegieł oryginalnych gotyckich łuków okiennych. Część Komturska to najstarsza część zamku, w której znajdował się między innymi Kapitularz (dawne miejsce spotkań i narad), Refektarz (jadalnia), zamieszkiwał tu Komtur oraz przebywali najbardziej znakomici goście. W czasie wizyt w zamku mieszkali Wielcy Mistrzowie Zakonu. Pierwszym, który gościł w Rynie w roku 1379 był Wielki Mistrz Winrich von Kniprode. Wśród zgromadzonych eksponatów znaleźć można takie niezwykłe przedmioty jak hełmy i szyszaki normańskie (X-XI w.), topory czekany (IX-X w.), topory rycerskie, włócznie na zwierza (VIII-XII w.), miecze półtoraręczne, które były na uzbrojeniu wojsk krzyżackich i polskich (XII-XIII w). |
|
|
Skansen otwarto 23 czerwca 1987 r. i obecnie w jego obrębie znajdują się: domostwo, zabudowania gospodarcze oraz obiekty towarzyszące jak studnia, piwnica, wozownia, gołębnik, kierat, pasieka, wędzarnia i piec chlebowy. Chata, w której koncentrowało się życie trzypokoleniowej rodziny, posadowiona jest w głębi podwórza, odgrodzona od części gospodarczej ogrodem kwiatowym. W jej najbliższym sąsiedztwie znajdują się piwnica, studnia oraz warzywnik. Stodoła posadowiona jest równolegle do drogi z możliwością obustronnego wjazdu na klepisko z drogi i z podwórza. Obecnie w stodole znajduje się ekspozycja poświęcona historii pszczelarstwa pomorskiego. W skład zespołu wchodzi wielofunkcyjna obora, która pod jednym dachem mieściła pomieszczenia dla koni, bydła, trzody chlewnej, owiec i drobiu. |
|
|
